دو غم نامه

                                              راز دل

   گفتم  ای  دل  به  کجا چنین  شتابان؟               گفتا   به  ره   عشق    که   نیست  درمان

   گفتم  آهسته بران همسفری داری تو               گفتا  که  نخواهم آسوده شود این هجران 

   گفتم    که  بنوش   ز   تشنگی   آبی            گفتا که ز عشق سیرابم نخواهم این بطلان

   گفتم که ز چون کار خود گو  ای دل                گفتا به جز عاشق که شود طبیب و حیران

   گفتم که دگر نای و نفس نیست برایت               گفتا   همه    جانم    به  فدای   این    پیمان

   گفتم  که ز گیتی  تو نیابی اذن  رفتن               گفتا  که  به   گیتی   تو  بگو کار بگردان  

   گفتم  آخر  که  دگر  چیست غم عشق              گفتا که خبر دارد از این می به جز مستان

   گفتم  ای  دل  تو   بگو  راز  درونت                  گفتا به  زمانی  که  شوی  عاشق  و حیران

   ------------------------

شکوه(به معنای اعتراض،نه زیبایی)

تنهایی،تنهایی من با خدا

رسوایی،همدمم شد ای خدا

بغض من،می خواد بباره تو دلم

آخه عشق من رفته از کنارم ای خدا

ای خدا تو بمون تا ابد با دل من

دیگه نذار بگذره غصه از من

آخه دلم کوچیکه نداره تاقت غم

این منم بی خود شده از خود من

سرنوشت خسته ام از بازی تو

چرا شکستی رویایمو بی صدا تو

دیگه بسه بزار بمونم با خدا

دیگه نکن آزار این دل بی وفا

تو بگیر باز این دستو ای خدا

تو نخواه بشکنم من بی صدا

آخه دلم می خواد بمونه پیش تو

تو نذار بشکنم بی صدا ای خدا

---------------------------------------------

سلام

خوب دوباره امدم با دو شعر جدید.امیدوارم که خوشتون بیاد

این دو شعر یه کمی غمناکن.اولی حالت مناظره داره بین دل و دلدار

و دومی از اسمش معلومه .اعتراض یه انسان دلسوخته ایت به خدا

----------------------------------------------------

راستی نظر فراموش نشود

|+|