تبليغاتX
خانه شعر :: به وبلاگ من خوش امدید قدم رنجه فرمودید راستی نظر یادت نره
خانه شعر
به وبلاگ من خوش امدید قدم رنجه فرمودید راستی نظر یادت نره
عاشقانه 

عاشقم  من عاشقانه  عشق  ورزم  بي بهانه     با     تو    گويم    راز   هايم    درد  هاي     كودكانه
گر  تو باشي  در كنارم همدم و همساز و يارم     گويمت  چون  بی    تو   هیچم   ای   برایم    جاودانه
تا کنون کس را ندیدند این همه  مردم به دبده     کین چنین از عشق یارش او شد است همچو فسانه
میکنند  مردم به  سُخره  عشق پاک بی ریایم     ساده   است  اینها   برایم  چون   تویی  بر  من روانه
می  نوازند  هر  نوایی  عاشقان  کوی  و  برزن    لیک  بر  من  یک  نوا  است  ان  تویی ای خوش ترانه
عارف  از  هر  چه  بگوید   از  صفای  تو  نگوید     کی  کند   عاشق   بدین   سان   برملا   تنها  بهانه

در  کوی  عشق  بازی  بر  ما  سلامی نبود        رندان   پاکباز   را  صبر  و  قراری  نبود

از  ظن  خود  بکردم  بازی  به   هر  بهانه        اما   فغان   ز   یارم   دیگر   وفایی   نبود

از  زخم  هر  زبانی  من  گوشه ای  کشیدم        سودا  که  باز  بر  من   راه   فراری  نبود

مهر  و  محبت   کردم   بر  یار  خودستایم        بر  دل  هزار  عشوه  جز  یک جفایی نبود

عید  من   از  نبودت   صدها   عزا   گشته        در خود ببین که در من خواهش نوایی نبود    

یارم  دگر  به  کویی  جز  یاد   من   نمانده        پس چون چنین چرایی در یک نگاهی نبود

در وقت مرگ عارف جر یاد یاری نداشت        جز  مرگ  سوی  یارم   دگر   بهایی  نبود


سلام

باز دوباره برگشتم

اولا ممنون از همدردی تون

دوما در مورد شعر ها :

چیز زیادی نمی تونم بگم  بهتر خودتون بخونیدشون


نظر یادتون نره

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در شنبه یازدهم خرداد 1387 و ساعت 17:7
تسلیت 

سلام

ببخشید دیر اپ می کنم

یه اتفاقی برای من پیش اومد که نتونستم زودتر بیام و اپ امروز هم در مورد همون اتفاق هست

مربی کاراته من جناب سنسی فرامرز تونی طی یک حادثه رانندگی فوت کرد و واقعا هم مظلومانه از دنیا رفت

ایشون داشتن به همراه دخترشون کنار خیابان راه می رفتن که یه ماشین کنترلش از دست می ده و بهش می زنه .خوشوقتانه دخترش سالم می مونه .(روحش شاد.یه فاتحه براش بخونید)

این شعررو هم از زبان دخترش گفتم برای پدرش .امیدوارم خوب شده باشه.

و شعر دوم هم ازکه یه شعر نو هست از زبان خودمه.سعی کردم توش به وسیله رنگ ها هم حرف بزنم .در کل نمی دونم چه طوری شده

 

این هم عکس  زنده یاد فرامز تونی


در  کنج  اتاقم  دل  من  غم  زدۀ  توست    روزی که نباشی اشک من   چکیدۀ توست

بویدن یک لحظۀ  یادت  شده ارزوی قلبم    اخر  تو چه کردی  که دلم  رمیدۀ توست

هر  جا  که  نظر  بیفکنم  عکس تو ببینم     دیگر چه  بگویم  که بر آن سیاهۀ توست

یادم آید صورت بی جان تو آن لحظه بابا    تو چرا سخن  نگفتی که دلم دریدۀ توست

بین  مادر  من  به زجه بی گاه شده است    این  ها همه  دردیست  که  آلودۀ  توست

دیگر  که  بخواند   نغمۀ   خواب   برایم    بیا  بابا  که  حتی  قاصدک  شنیدۀ توست

این  رسم   وفا   نبود   با   دختر  نازت   رفتی  و  چشَم   منتظر  دو  دیدۀ  توست

 

 یه گریه

           یه خنده

                     یه بوسه

                                 یه لحظه

          صداتو

                   نگاتو

                              اشکاتو

                                          حرفاتو

 

امان ار این زمونه  از این دل پر بهونه                                  

 

 یه غصه توی دلم خدا جون کرده آشیونه

    تنهایی

            بی کسی

                    عمر من بر باده

 

زندگیم یه لحظه فردامم سرابه

عشق من خیانت

                    بوده

                         این امانت

ساز من شکسته سیاهی نشسته

نه نوری

             با منه

                       ارادم درهمِ

چهره ام پریشون

             شده ام بی نشون

کنج این کثافت

                توی این فلاکت

راه من درازه

               حق من سکوته

سهم من سیاهی

                 شعر من تباهی

 

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 23:32
عیدانه 

عیدانه  ده  ای  یارم  عید  امد  و عید  امد              در  گلشن  و  گلزارت  عید  امد  و عید امد

باز از  دل  غنچه گل  روید  و  بخندید  او              بلبل   ز  نفس   افتاد  چو   اواز  تویی  امد

بزم است و طبیعت نوازرنگ به رنگی شد              بر رنگ رخت یارم این رنگ چه خوش امد

باداز سر سبزه رُفت گردی که ز پاری بود              از  سبزی  این  سبزه  سبزی  به  دلت  امد

بازی  کند  این  ماهی  با عشوه و تن نازی              گویی  که  حضور  او  گوی د که  امید امد

بین پیچش یک پیچک بر دار چنین زیباست             از  این   همه   زیبایی   لبخند  به   لب  امد

نی شودرعجب عارف این ها که تومی بینی             از  نعمت   الله   است  و  ز  هدیه  ا و  امد


چکاوک غصه من بال و پرُ بسته دیگه

از همه مردم بد دل کنده و خسته است دیگه

نه جون گریه کردنی نه دیگه نای خنده داشت

نه ازغریبه دل برید نه اشنا رو دوست می داشت

خسته شده بس که دلش هوای عشقه تازه کرد

تا به کسی می گفت سلام سفره عشقو باز می کرد

چکاوک غصه من دیگه سرودی سر نداد

می گفت همه ترانه هاش بوی گذشتشو می داد

نمی دونم بغضش گرفت یا که صداش در نیومد

تا می یومد حرف بزنه می افتاد و گریه می کرد

یه وقتایی از زور غم می زد سرش خنده می کرد

بعد تموم خنده هاش میشست بهم نگاه می کرد

چکاوک غصه من چشماش با دنیا خرف می زد

می خولست که فریاد بزنه اما صداش در نیومد

 


سلام سلام

سال نو مبارک

بازم بهار اومد و با خودش شادی و تازگی اورد

خوب اینم دو تا شعر جدید

اولی حال وهوای بهار رو داره و شاده

ولی دومی یه کم غمگینه

امید وارم به بزرگی خودتون ببخشید


راستی نظر یادتون نره

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در شنبه سوم فروردین 1387 و ساعت 2:25
یا رب 

 در  ان  وقت  پریشانی  که  از  هر  در بریدم من

                                        نیک  گویی  ندایی  گفت  که  از  دردم  بریدم  من

ندای   با   ریت   گویی   که  در  وقت  هراسانی

                                        ز  پیش  ا ز  این  که تو دانی  کند چاره  به  اسانی

و  یا  در  موقع  شادی  که  از  هر غم سبک بالی

                                        ندای   یا   ربت   گویی   بیفزاید   بر   ان   شادی

به   پیش  او  روی  اری به هر احوال و دل حالی

                                        به از این است که روی اری به هر مرد نکوکاری

تو   گو   یا   رب   منم   این   من   به   درگاهت

                                       که  او  گوید  تو  ای بنده  منم  هستم  به هم راهت

 


ندامت

وقتی رفتی که دلم واسه حرفات کم می ذاشت

چه کنم دیگه نشد اخه غرور من نذاشت

وقتی نیستی همه عکسات واسه من یه جور دیگست

همه اشکهای نگاهت یه غمی توی یه سینه ست

می دونم تقصیر من بود اون همه ناسازگاری

اون همه بغض گلوت و اشک و اه و بی قراری

نمی خوام اخر غصم بی تو و تنها تموم شه

تو بیا منو ببخشو بزار این دلم اروم شه

می دونم واست زیاده این همه حس شکسته

تو نذار گریه بمونه با منو ابن دل خسته

واسه تنهایی لخظه می خوامت واسه همیشه

واسه این قلب شکسته می خوامت واسه همیشه

نمی خوام بی تو بمونم حتی لحظه جدایی

نمی خوام بازی کنه باز سرنوشت با بی وفایی

تو بزار معنی عشقو تو نگاه تو ببینم

قطره ای از اون نگاهت اوج بخشش ببینم


باسلام

این بار هم با دو شعر زیبا امدم

اولین شعر در مورد خداست یعنی در مورد یاد خداست

و دومی یه احساسه که امید وارم بتونید درکش کنید

در هرحال فکر کنم خوشتون بیاد

---------------------------------------------

راستی سال نو پیشاپیش مبارک

     نظر یادتون نره

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در دوشنبه ششم اسفند 1386 و ساعت 1:37
محرم با دلی پر خون رسیده 
غم کبوتر

کبوتر عاشقی دیدم در این دشت

پرو بالش به خون اغشته بود است و کمی اشک

در این دشت سیاه از بهر دشمن

همه یاران برفتن با کبوتر

برادر را بدونه پر بکشتن

لب تشنه کنار اب سر از تن بر بریدن

فقان و اه و درد بی برادر

بزد خنجر به قلب ان کبوتر

به یک یک یاورانش را دریدن

تن بی سر به خاک و خون کشیدن

کشیدن اتش اندر اشیانه

گرفتن کودکانش بی بهانه

زدن سیلی به روی خواهر او

به گوش یادگار مادر او

کشیدن پور بیمارش به زنجیر

دریدن نای نوزادش به یک تیر

زدن رویه رقیه دختر او

همه مهر دل بی همدم او

کبوتر عاشقی دیدم پر از غم

پر از ناله پر از فریاد و ماتم

پر از سوگ برادر تا به خواهر

پر از یاد رقیه تا به اصغر

کبوتر عاشقی دیدم به خون شد

تن بی جانش از دردی برون شد

--------------------------------------

یه روزی.....

یه روزی یه پنجره

رو به دریا وا می شد

یه نفس توی قفس

هم دم لحظه ها می شد

یه نفر مثل یه رود

یاد گذشته ها می کرد

دلشو رنگ می زد

جای پرندها می کرد

به خدا یه هنجره

اشکو به گونه هاش می زد

یه اه از توی دلش

سیلی رو به دنیا می زد

فقط یه خاطره واسش

زندگی دوباره بود

به حرف نو از تو دلش

منجی جاودانه بود

فقط خدا درد دلو

از تویه سینه هاش شنید

هق هق و شب گریه هاشو

تو اوج غربت می شنید

------------------------------------

سلام با بوی علم عباس

سلام با اشک زینت

و سلام......

دوباره محرم رسیده و مردم در تکاپویه عذاداریه سالارش گذاشته

منم به نوبیه خودم  هم این ایام رو به همه تسلیت می گم

و هم دو تا شعر گذاشتم

هر دو در مورد امام حسین(ع) و یارانش است

شعر اول در مورد عاشورا و حال و هوایه اونه

و شعر دوم هم از تنهایه امام میگه.

راستی نظر یادتون نره

 

 

 

 

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در شنبه بیست و دوم دی 1386 و ساعت 11:25
دو غم نامه 

                                              راز دل

   گفتم  ای  دل  به  کجا چنین  شتابان؟               گفتا   به  ره   عشق    که   نیست  درمان

   گفتم  آهسته بران همسفری داری تو               گفتا  که  نخواهم آسوده شود این هجران 

   گفتم    که  بنوش   ز   تشنگی   آبی            گفتا که ز عشق سیرابم نخواهم این بطلان

   گفتم که ز چون کار خود گو  ای دل                گفتا به جز عاشق که شود طبیب و حیران

   گفتم که دگر نای و نفس نیست برایت               گفتا   همه    جانم    به  فدای   این    پیمان

   گفتم  که ز گیتی  تو نیابی اذن  رفتن               گفتا  که  به   گیتی   تو  بگو کار بگردان  

   گفتم  آخر  که  دگر  چیست غم عشق              گفتا که خبر دارد از این می به جز مستان

   گفتم  ای  دل  تو   بگو  راز  درونت                  گفتا به  زمانی  که  شوی  عاشق  و حیران

   ------------------------

شکوه(به معنای اعتراض،نه زیبایی)

تنهایی،تنهایی من با خدا

رسوایی،همدمم شد ای خدا

بغض من،می خواد بباره تو دلم

آخه عشق من رفته از کنارم ای خدا

ای خدا تو بمون تا ابد با دل من

دیگه نذار بگذره غصه از من

آخه دلم کوچیکه نداره تاقت غم

این منم بی خود شده از خود من

سرنوشت خسته ام از بازی تو

چرا شکستی رویایمو بی صدا تو

دیگه بسه بزار بمونم با خدا

دیگه نکن آزار این دل بی وفا

تو بگیر باز این دستو ای خدا

تو نخواه بشکنم من بی صدا

آخه دلم می خواد بمونه پیش تو

تو نذار بشکنم بی صدا ای خدا

---------------------------------------------

سلام

خوب دوباره امدم با دو شعر جدید.امیدوارم که خوشتون بیاد

این دو شعر یه کمی غمناکن.اولی حالت مناظره داره بین دل و دلدار

و دومی از اسمش معلومه .اعتراض یه انسان دلسوخته ایت به خدا

----------------------------------------------------

راستی نظر فراموش نشود

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در یکشنبه چهارم آذر 1386 و ساعت 23:35
کاش می شد.......... 
کاش   بودی  در  کنارم  بی   غرور

می  سپردم من  به دامانت سرور

یا  که شاید می  نشستی  در برم

می  رهاندی   غصه   تو   از  پیکرم

می نمی گفتی ز من دل یا کجاست

کیست گوید عاشقم کو او  کجاست

می  شنیدی  راز  های  عشق  من

زجه های شب به شب از عشق من

کاش  می شد  تا  تو  بینی حسرتم

حسرت   یک   بوسه   تو   از   لبم

کاش می شد  قلبی از خون پر کنم

قطره  قطره خون به رگ گلگون  کنم

اتشی   سازم    بسوزاند   جهان

برفروزد   شعله اش  هفت  اسمان

کاش  می شد  ارزویم  را  شوی

میهان  خانه ام  با  من  شوی

............................

با سلام گرمی مثل قلب شما

سلام

مثل همیشه امید وارم خوشتون امده باشه

ولی ایندفه یه خواهش دارم

دلم می خواد اگه اهل شعر و شاعری هستید

نظرات کارشناسانه در مورد همه شعرای این وبلاگ بدین

ممنون می شم

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در یکشنبه سیزدهم آبان 1386 و ساعت 22:25
رفتی ولی چه بی خبر 

رفتی ولی چه بی خبر

خداحافظ ای همسفر

خداحافظ بوی گلاب

خدا حافظ ای یادگار

اگه گفتم سلام تو

درودی پیش پای تو

نبود فکرم خداحافظ

نمی خواستم نبود تو

اخه سخته بگم بدرود

نگاه تو نگاهم بود

اخه سخته نریزم اشک

همیشه حس تو من بود

می گم رفتی خدا خواسته

خدا اشک برات ساخته

خدا خاک تو رو تر کرد

چشمام که رنگ و رو باخته

خداحافظ دیگه بسته

می دونم که دلم مسته

دیگه خون که می باره

چشام بعدت شده خسته

 

-------------------

سلام

ببخشید که دیر اپ می کنم

حسابی یرم شلوغه

خب اینم یه شعر جدید برید حالشو ببرید

یه توضیه هم دارم براتون 

بهتون توصیه می کنم که البوم جدید احسان خواجه امیری 

رو تهیه کنین .واقها قشنگه 

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 و ساعت 23:0
یه سبد گل شقایق 
یه سبد گل شقایق

به تو ای جلوه عاشق

یه بقل مهر و محبت

پیش کش چشمای پاکت

یه تار از اون مویه مشکیت

طره هفت اسمونه

همه فصل های تن تو

به چشمم بهار می مونه

یه تب از سرخیه حرفات

رویه پروانه رو برده

ابرویه هر چی خستس

پیش دلبراشون برده

با نگاه گرم چشمات

مست می شه حتی زمونه

این ترنم صداتم

یادگار واسم می مونه

این دو روز عشق بازی

من می خوام با تو بمونم

شعر پرواز تنم رو

هم صدا با تو بخونم

 

اینم یه شعر دیگه ٬جریمه دیر کردم

خنجر عشق

 

و در ان غرش یکتای زمانه

به یک چرخش زلفت ماهرانه

زدی خنجر به قلب پاره پاره

ببردی رو ز هر چه هست ستاره

فلک از دیدنت رویش خجل شد

حکیما من چه دیدم دیده دل شد

نسیمی زان ز مشرق بوی عطر تو بیاورد

گل مریم ز عطرش خم به ابرویی بیاورد

جمال رویه گل ها در گلستانی بدیدم

گمانم این همان به که به از ان من ندیدم

چو پیچش موی تو را در باد دیدم

بفهمیدم که هیچ از عالم شیدا ندیدم

 

خوب نظرتون چیه؟

کدوم بهتر بود؟

من که هر دوشو دوست دارم

 

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در پنجشنبه پنجم مهر 1386 و ساعت 0:24
خورشید خانوم خاتون من 
خورشيد خانوم يادم بيار

خوابو  به چشمام باز نيار

مهرو به ماه وصله بزن

ريتم يه عاشقو بزن

خورشيد خانوم خسته شدم

يه مرغ پربسته شدم

از اين دنيا جدا شدم

تو اسمونا گم شدم

خورشيد خانوم يه عشق بده

يه شعري از خودت بده

يه همدم تازه بده

يه هم نفس به من بده

خورشيد خانوم خاتون من

يه دل بيار تو دل من

جادوي شهرو وا بكن

يه دل بيار تو دل من

با سلامي گرم و دوباره سلام

ممنون كه منو با نظرات و پيشنهاداتون تنها نذاشتين

 واقعان خوشحال شدم

و اميدوارم كه اين ترانه هم بتونه شما رو راضي كنه

و همچنان منتظز نظرات شما عزيزان هستم

همتونو مي بوسم

|+|
نوشته شده توسط سجاد خزائی در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 و ساعت 10:32